Er zijn van die dagen waarop woorden vanzelf komen.
Je opent een leeg document.
Je schrijft één zin.
Die ene zin wordt een alinea.
De alinea wordt een pagina.
En voor je het weet, ben je twee uur verder zonder één keer na te denken over wat je eigenlijk aan het doen bent.
Het voelt alsof de woorden zichzelf schrijven.
En dan zijn er ook andere dagen.
Dagen waarop zelfs een eenvoudige e-mail plots veel te ingewikkeld lijkt.
Je begint aan een zin.
Je wist hem.
Je probeert opnieuw.
Je verandert één woord.
Daarna nog één.
En voor je het weet, ben je tien minuten bezig met een begroeting waar je gisteren niet eens over had nagedacht.
Als copywriter zou ik graag zeggen dat inspiratie altijd aanwezig is.
Dat ik gewoon ga zitten en begin te schrijven.
Maar zo werkt het niet.
Hoe harder je probeert om een goed idee te vinden...
...hoe verder het soms lijkt weg te lopen.
Alsof creativiteit koppig wordt zodra je haar onder druk zet.
Door de jaren heen ontdekte ik dat mijn beste ideeën zelden ontstaan terwijl ik achter mijn laptop zit.
Ze komen tijdens een wandeling.
Onder de douche.
Tijdens het koken.
Of...
In de auto.
Daar spelen we soms een klein spelletje.
We kijken naar de letters op de nummerplaten en maken er compleet nieuwe woorden van.
BRB?
Bijzonder Rare Bloemen.
GGD?
Geen Goede Dag.
WEZ?
Weeral Een Zieke.
Hoe absurder...
Hoe beter.
Op het eerste gezicht lijkt het een flauw spelletje.
En eerlijk?
Dat is het ook een beetje.
Maar ondertussen gebeurt er iets anders.
Je brein stopt met zoeken naar het perfecte woord.
Het begint gewoon weer te spelen.
En precies op dat moment gebeurt er vaak iets bijzonders.
Nieuwe ideeën dienen zich aan.
Zinnen vallen plots op hun plaats.
Een oplossing waar je al een uur naar zocht, komt ineens vanzelf.
Niet omdat je harder bent gaan nadenken.
Maar omdat je net even gestopt bent.
Als kind verzinnen we de gekste verhalen.
We tekenen zonder na te denken of het wel mooi genoeg is.
We spelen met taal.
We lachen om woorden die op elkaar lijken.
En ergens onderweg leren we dat alles nuttig moet zijn.
Efficiënt.
Productief.
Misschien is dat precies waarom creativiteit soms vastloopt.
Niet omdat we te weinig ideeën hebben.
Maar omdat we vergeten zijn dat ideeën ruimte nodig hebben.
Vroeger vond ik een leeg document spannend.
Nu zie ik het anders.
Sommige dagen komen de woorden vanzelf.
Andere dagen hebben ze gewoon wat meer tijd nodig.
En dat is eigenlijk prima.
Want ook creativiteit kent geen haast.
Ze laat zich niet commanderen.
Wel uitnodigen.
— Mandy
Pen zonder inkt
Vanop afstand, maar nooit onverschillig.